یاهو

اهالی هنر و ادبیات سلام !

و حالا

باید از آخر بنویسم

باید بخوانم

              از آخر

آخر

همه ی شعرهایم را

              به باد خواهم داد

              به باران ؛

سمفونی زلالش را برایم بنواز

در پریشانی موهایت .

- لاک لوریل را به یاد داشته باش !

ناخن هایت را اجازه می دهم ،

               بر پوسستم بکشی .

صدایم را می شنود ؟

               ضربانم را ؟

شماره ی نفس هایم با تو

              سرفه هایم

              ستاره هایی  که

                              آمده اند پیشواز .

- همان هایی که در مهتابی منور

                              پناه شان بودی ؟

- چه پیشانی بلندی !

- برق  از چشمان سیمینوف می پراند .

پرندگان

              - همیشه -

                             چشم به آسمان دارند .

آبی چشمان  تو

              به آسمان تکیه داده است .

آسمان

              آمده است پایین .

زمین و زمان گیج می زنند .

- هفت بار که بچرخی کافی ست ،

- خودت  را  پرتاب کن !

                                سمت جمره

- سنگ هایت را نگهدار !

- بگذار انتفاضه نفس بکشد  . 

-  اسپری ام را بیاورید !

-  پرده را

              بزنید کنار !

اتاق پر شده است

              از صدای خنده ی  مهتاب .

ماه را بگذارید

              پشت پنجره ، پرهایش را باز کند .

می خواهم  قلبم را بفرستم

              به نشانی نصرالله .

- کات .